« هپور و چپور» را در این شعر عارف قزوینی معنی کنید:

ازین پس من و کنجی و دلبری چون حور

دگر بس است مرا صحبت هپور و چپور

تو باشی و من و من باشم و تو، شیشه ی می

کمانچه باشد و نی ، تار و تنبک و تنبور

 

هپور و چپور یعنی هر کس و ناکسی